WYCIECZKA NAD ZAPORĘ PILCHOWICKĄ

Elektrownia jest elementem stopnia wodnego ze zbiornikiem przeciwpowodziowym.
Organizację placu budowy podjęto w 1903 roku. Po skierowaniu wód Bobru do sztolni obiegowej, pod osłoną wykonanych w górnym i dolnym stanowisku stopnia wodnego grodzi, 10 czerwca 1906 podjęto wykonywanie wyłomu pod fundament zapory.
Czasza przyszłego zbiornika stanowiła wielki plac budowy. Dowożono tam koleją materiały budowlane, prowadzono rozległą sieć kolejek wąskotorowych, dróg transportowych, pochylni. Prawy upust denny zapory pełnił funkcję tunelu kolejki wąskotorowej, dowożącej materiał z piaskowni urządzonej w dole rzeki do centralnego punktu produkcji zapraw. W pobliżu budowanej zapory pracowały kamieniołomy, liczne warsztaty kamieniarskie i mechaniczne, tartak stolarnia, wznosiły się magazyny i baraki mieszkalne. W 1909 roku przy budowie pracowało 750 robotników.
Prace przerywane były nieoczekiwanymi zdarzeniami. Najbierw, w czasie przyboru wód 15 lipca 1907 roku został zatopiony rozpoczęty wykop. Później, 8 sierpnia 1908 roku, nastąpił zawał w sztolni i plac budowy został ponownie zalany. Roboty opóźniło też odkrycie w czasie układania betonowej warstwy wyrównawczej pod stopę zapory szczeliny skalnej, z której trzeba było wybrać materiał rozluźnionego podłoża do litej skały. 2 lipca 1909 roku ponowne wezbranie wód rzeki spowodowało zatopienie nie tylko dołu fundamentowego, lecz także części wykonanego już korpusu zapory.
W 1911 roku podjęto instalację wyposażenia elektrowni wprowadzając do maszynowni cztery turbozespoły. Obok nich miał w przyszłości pracować turbozespół parowy, z którego ostatecznie zrezygnowano. W 1923 roku w rozbudowanym lewym szkrzydle budynku zainstalowano piąty turbozespół, doprowadzając do niego wodę od rur upustów dennych.
16 listopada 1912 roku, w obecności cesarza Niemiec Wilhelma II, świętowano ukończenie budowy zbiornika wodnego. Uruchomiono turbozespoły elektrowni, ale tak naprawdę to po okresie wstępnego rozruchu, pełną eksploatację zapory i elektrowni podjęto dopiero od 28 lutego 1913 roku.
Po raz pierwszy zbiornik opróżniono w 1932 roku, a później w latach 1959, 1975, 1978.
Podczas przejścia przez stopeń Pilchowice wielkich wód powodziowych przepływ ponad 200 m3/s przepuszczany jest przez niekontrolowany przelew powierzchniowy z kaskadą, czyniąc czasami znaczne szkody poniżej zbiornika przez zalanie miast Wleń, Lwówek i terenów poniżej. Takie fale powodziowe występowały na Bobrze około roku 1915, w 1926, 1938, 1958, 1977, 1981 i dwukrotnie podczas powodzi lipcowej w 1997 roku.

Typ elektrowni: zbiornikowa
Moc zainstalowana: 7,585 MW
Moc osiągalna: 9,200 MW
W elektrowni jest zainstalowanych sześć turbozespołów z turbinami Francisa w stalowych komorach spiralnych z generatorami na wspólnym wale z turbinami.
Spad znamionowy:
Cztery turbiny zainstalowane są na spad 25,7 m.
Jedna turbina zainstalowana jest na spad 35,0 m.
Jedna turbina (wzbudnicza) zainstalowana jest na spad 23,0 m.

Turbiny firmy J.M.Voith, generatory nr 1,2,3,4: firmy Siemens-Schucker Werke – SSW, nr 5 firmy AEG.
Moc osiągalna poszczególnych turbozespołów:
4 x 1,5 MW, 3,1 MW, 0,1 MW
Przełyk całkowity wszystkich zainstalowanych turbin – 37,2 m3/s.
Średnioroczna produkcja energii elektrycznej wynosi 25.500.000 kWh.