Doświadczenie Francka-Hertza

Doświadczenie wykonane w 1913 roku przez dwóch niemieckich fizyków, które po raz pierwszy wykazało istnienie wzbudzonych stanów atomów o nieciągłych wartościach energii. Doświadczenie polegało na przepuszczeniu prądu przez trójelektrodową lampę składającą się z anody katody i siatki. Przy tym źródła prądu były tak podłączone, że stałe napięcie między siatką a anodą miało własności hamujące dla elektronów przyspieszanych na drodze od katody do siatki. Przy zwiększaniu napięcia przyspieszającego między katodą i siatką okazało się, że prąd płynący przez rozrzedzony gaz w lampie wykazywał szereg maksimów i minimów. Na gruncie fizyki klasycznej efektu tego nie można było wyjaśnić.
Istnienie nieciągłych poziomów energetycznych w atomach gazu tłumaczy minima prądu I (V) w taki sposób, że przy pewnej wartości napięcia elektrony przyspieszone uzyskują energię równą różnicy energii między pierwszym poziomem w atomie a poziomem podstawowym. Są one zatem w stanie wzbudzić atom tracąc same energie, co przejawia się spadkiem natężenia prądu płynącego przez lampę (obserwowane minimum funkcji I (V)).

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.